برنامه‌های بازسازی خیابان Nieuwestad در Leeuwarden موجب نگرانی کسب‌وکارهای محلی شده است

مرکز شهر لیوواردن قرار است کاملاً تغییر کند. خیابان «نیوواستاد» (Nieuwestad) که خیابان اصلی و کانال‌دار شهر است، به طور کامل بازسازی می‌شود و فضای سبز بیشتری به آن اضافه خواهد شد. این کار قرار است شهر را جذاب‌تر کند، اما به گفته صاحبان کافه‌ها و رستوران‌ها، این موضوع هنوز جای سوال دارد.

«ما احساس می‌کنیم صدایمان شنیده نمی‌شود»، این را اِروین فان در مولن از رستوران «هوایزه کواست» (Huize Kwast) می‌گوید.

این تردید صاحبان کسب‌وکار پس از خواندن طرح‌هایی ایجاد شد که شهرداری لیوواردن به تازگی ارائه کرده است.

اِوِرت استلینگ‌ورف، عضو شورای شهر می‌گوید: «بخش‌هایی از نیوواستاد فرسوده شده‌اند. این منطقه شلوغ و نامرتب است و باید سرسبزتر شود.»

شهرداری می‌خواهد تمام تلاش خود را برای بهبود این محیط به کار گیرد تا مردم زمان بیشتری را در اینجا بمانند. او می‌گوید: «این کار برای فضای باز کافه‌ها و رستوران‌ها هم خوب است.»

البته قوانین جدیدی در راه است: ظاهر فضاهای باز باید یکدست باشد؛ برای مثال رنگ چترها و سایبان‌ها باید هماهنگ شود.

فان در مولن می‌گوید این موضوع به خودی خود بزرگ‌ترین مشکل نیست: «مسئله بر سر دیواره‌های جداکننده، رنگ صندلی‌ها و در مورد من، استفاده از میزهای پیک‌نیک در فضای باز است. دیگر اجازه ندارم از آن‌ها استفاده کنم.»

همه هم‌عقیده‌اند که تغییر لازم است. صاحبان کسب‌وکار هم قبول دارند که طبق این طرح‌ها، نیوواستاد زیباتر خواهد شد: «بله، حتماً؛ با فضای سبز بیشتر و سنگ‌فرش‌های جدید. ایده‌های مربوط به سمت فروشگاه‌ها خوب به نظر می‌رسند.»

اما فان در مولن و همکارش وینسنت پوستوموس، از کافه-رستوران «اشپیگلار» (Spiegelaar)، احساس می‌کنند که به حرف‌هایشان توجهی نمی‌شود.

چیزی که بیشتر از همه آن‌ها را آزار می‌دهد، نحوه برخورد شهرداری با منافع صاحبان کافه‌ها و رستوران‌ها در سمت دیگر نیوواستاد است؛ سمتی که به آن «بخش آرام» (stille kant) می‌گویند چون مغازه‌های کمتری دارد و خلوت‌تر است.

فان در مولن می‌گوید: «ما تقریباً ۲ سال است که در حال گفتگو هستیم. من راه‌حل‌هایی پیشنهاد دادم، اما دیگر هیچ خبری از آن‌ها نشد.»

پوستوموس می‌گوید: «در ماه ژانویه با شهرداری جلسه داشتیم و توانستیم نظراتمان را مطرح کنیم. ما این کار را کردیم، اما بعد از آن دیگر چیزی نشنیدیم.»

دغدغه اصلی پوستوموس امنیت است: «امنیت مشتریان و کارکنانم.»

او باید بخشی از فضای باز خود را تحویل دهد و آن را به دو قسمت تقسیم کند: «باید یک مسیر پیاده‌روی در امتداد کانال آب به سمت ساختمان تاریخی "واخ" (Waag - ترازوی قدیمی شهر) ایجاد شود. برای من، این کار باعث دوپارگی فضای باز کافه می‌شود. در این صورت دیگر نمی‌توانم امنیت مشتریان و کارکنانم را تضمین کنم.»

شهرداری می‌خواهد دیواره‌های جداکننده کافه‌ها روی پل‌ها برداشته شوند. به این ترتیب، کانال آب و ساختمان‌های تاریخی پشت آن بهتر دیده خواهند شد.

شهرداری لیوواردن در این طرح تاکید دارد که فضا باید کمتر «شلوغ و نامرتب» باشد و ظاهری یکدست پیدا کند.

فان در مولن از همین استدلال برای دفاع از دیواره‌های جداکننده استفاده می‌کند: «روی پل "پیپ" (De Pijp) که میز و صندلی‌های من قرار دارند، رفت‌وآمد زیادی جریان دارد. دوچرخه‌های برقی تندرو (فت‌بایک) که بسیار محبوب و سریع هستند، ماشین‌های تخلیه بار و حتی خودروهای امدادی از اینجا رد می‌شوند. این دیواره‌ها امنیت ایجاد می‌کنند.»

این موضوع در مورد فضای باز رستوران «تای بای جای» (Thai bij Jai) در ابتدای خیابان نیوواستاد هم صدق می‌کند. میز و صندلی‌های آن‌ها اکنون به دیوار ساختمان چسبیده‌اند، اما باید به لبه پیاده‌رو در کنار خیابان منتقل شوند.

فان در مولن می‌گوید: «آنجا هم جایی است که همه با سرعت با دوچرخه از کنارش رد می‌شوند. آن فضای باز هم دوپاره می‌شود و هر کسی می‌تواند از وسط آن عبور کند.»

او درک می‌کند که شهرداری می‌خواهد اوضاع را تغییر دهد: «بله، ظاهر فعلی کمی شبیه به قفس و دلگیر است. برای همین من راه‌حل‌هایی پیشنهاد دادم؛ مثلاً استفاده از دیواره‌های شیشه‌ای همراه با فلاورباکس (جعبه‌های گل).»

فان در مولن می‌گوید شهرداری حتی می‌تواند تعیین کند چه گل‌هایی در این جعبه‌ها کاشته شود.

این طرح جدید به درآمد فان در مولن نیز ضربه می‌زند. او دیگر اجازه ندارد از میزهای پیک‌نیک در فضای باز خود استفاده کند: «نمی‌دانم با این شرایط باز هم می‌توانم درآمد کافی داشته باشم یا نه.»

کمی جلوتر، در پیتزا فروشی «بِپه» (Pizza Beppe) نیز فضای باز که از میزهای پیک‌نیک تشکیل شده، باید جمع‌آوری شود. شهرداری مجوز آن‌ها را لغو کرده است.

استلینگ‌ورف، عضو شورای شهر، می‌گوید که آن‌ها قطعاً به حرف‌های صاحبان کسب‌وکار گوش داده‌اند، اما گاهی اوقات دلایل دیگر اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

او به عنوان نمونه به دیواره‌های جداکننده روی پل «نیووه پیپ» (Nieuwe Pijp) اشاره می‌کند: «دیواره‌هایی که اکنون آنجا هستند، طبق قوانین فعلی هم مجاز نیستند. به نظر ما، زیبایی و ارزش مرکز شهر در این است که نمای ساختمان‌های تاریخی به وضوح دیده شود.»

شهرداری می‌خواهد برای همراهی با صاحبان کسب‌وکار، صفحه‌های شفافی را روی نرده‌های پل نصب کند.

کار سرسبزسازی و سنگ‌فرش مجدد نیوواستاد از ماه اکتبر آغاز می‌شود. بیشتر کارها باید تا قبل از تابستان آینده به پایان برسد.

شورای شهر هنوز باید درباره جزئیات فضای باز کافه‌ها تصمیم‌گیری کند. فان در مولن و پوستوموس از قبل اعلام کرده‌اند که می‌خواهند در جلسه شورا سخنرانی کنند و نظرات خود را به طور رسمی به عنوان شهروند به گوش مسئولان برسانند.»